ตอนที่ 154 เป็นห่วงนายพราน

เสียงอันอ่อนเยาว์ของจางซานยาก็เอ่ยรับปากอย่างจริงจังตามไปด้วย:

“พี่ หนูก็ช่วยงานที่บ้านได้หลายอย่างเหมือนกัน”

ตัวเธอยังเล็กนัก ยังไม่เข้าใจว่าการถูกขายไปหมายความว่าอะไร

รู้เพียงว่าขอแค่ไม่มีใครตีพวกเธออีก ไม่ด่าพวกเธออีก วันคืนแบบนี้ก็เป็นวันที่ดีที่สุดแล้ว

สมาชิกกองผลิตส่วนใหญ่ใจดี รู้ว่าสามพี่น้องลำบาก ต่างส่งของใช้ได้จริงมาให้มากมาย

มีเศษผ้าที่บ้านยังใช้ไม่ได้ชั่วคราว กับสำลีเก่า

ยังมีไข่ เนื้อรมควัน และของกินล้ำค่าที่เก็บได้นานประเภทนี้อีก

โตมาขนาดนี้ อย่าว่าแต่เนื้อเลย แม้แต่ไข่ สามพี่น้องก็ไม่เคยกิน

ไม่คิดว่าพอแยกกันใช้ชีวิตเองกลับได้ของดี ๆ มากมายขนาดนี้