กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เห็นหลินเสี่ยวเสี่ยวทำหน้าเป็นห่วง เซี่ยฟางอวี๋จึงปลอบว่า
“เสี่ยวเสี่ยว ฉันไม่เป็นไรหรอก เธอไม่ต้องห่วง”
“ฉันวางจักรยานไว้แล้ว ยังต้องไปเล่าสถานการณ์ให้ยายกับทุกคนฟังหน่อย กลับมาแล้วค่อยกินอะไร”
เธอเอ่ยกับหลินเสี่ยวเสี่ยวสั้น ๆ อีกครั้ง แล้วเตรียมออกไปข้างนอก
เธอยังต้องไปเล่าเรื่องที่ไปแจ้งความให้ยายกับทุกคนฟัง เพื่อไม่ให้พวกเขาเป็นห่วง
ตอนนี้ฟ้ามืดเกือบสนิทแล้ว เซี่ยฟางอวี๋ยังกำชับหลินเสี่ยวเสี่ยวเป็นพิเศษว่า
“เสี่ยวเสี่ยว เธอมานี่ ล็อกประตูรั้วจากด้านในไว้ พอฉันกลับมาฉันจะเรียกให้เธอเปิด”
“อือ ๆ ได้” หลินเสี่ยวเสี่ยวรีบพยักหน้ารับ