เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากนั้นเซี่ยฟางอวี๋หยิบเนื้อวัวแห้ง 10 ชั่งออกมาห่อด้วยกระดาษน้ำมัน แล้วเอาเนื้อวัวคลุกเครื่องเทศใส่ขวดกระป๋องสามใบปิดให้เรียบร้อย
“พวกนี้ห่อไว้ให้ดี ถึงเวลาก็ส่งไปให้คนที่บ้านเธอลองชิม เนื้อวัวแห้งรสชาติก็ไม่เลวเลย”
หลินเสี่ยวเสี่ยวพยักหน้าน้ำตาคลอ ไม่ใช่เพราะซึ้งใจ แต่เป็นน้ำตาที่เกิดจากความเผ็ด
เซี่ยฟางอวี๋กับหลินเสี่ยวเสี่ยวแบ่งเนื้อวัวแห้งและเนื้อวัวคลุกเครื่องเทศคนละ 5 ชั่ง ที่เหลือเซี่ยฟางอวี๋ส่งไปให้คุณยายจ้าวกับคนอื่น ๆ ทั้งหมด
เนื้อวัวส่วนใหญ่ทำเป็นเนื้อวัวแห้งหมด เพราะคุณยายพวกนั้นกินเผ็ดไม่ค่อยได้ แค่ให้ได้ลองชิมของแปลกใหม่
เนื้อวัวสดเธอกับหลินเสี่ยวเสี่ยวเก็บไว้ด้วยกัน 20 ชั่ง แช่แข็งไว้ในลานบ้านของพวกเธอ ค่อย ๆ กินไป
ช่วงนี้คุณยายจ้าวก็รมควันเนื้อหมูตากแห้งออกมาแล้ว
พอได้ยินว่าเซี่ยฟางอวี๋จะส่งเนื้อวัวแห้งไปให้บ้านหลินเสี่ยวเสี่ยว ก็ยกเนื้อหมูตากแห้งที่รมควันเสร็จแล้วมาให้ด้วย
“ในนี้ยังมีเห็ดหูหนูแห้ง 10 ชั่ง กับเห็ดแห้ง 10 ชั่ง ฟางอวี๋ส่งไปพร้อมกันเลย”
“ยาย พวกนี้ยายเก็บไว้กินเองเถอะ พวกเราก็ตากเห็ดหูหนูกับเห็ดแห้งไว้ไม่น้อยเหมือนกัน”