กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยฟางอวี๋เดินอยู่หัวแถว มือถือมีดพร้าอยู่เล่มหนึ่ง
เป็นระยะ ๆ เธอเงื้อมือฟันกิ่งไม้แห้งและวัชพืชที่ขวางทางทิ้ง พอได้ยินคำพูดก็หันกลับไปยิ้มให้
“อากาศแบบนี้หนาวหนักจริง ๆ ถ้าเธอไม่อยากมาก็ไม่ต้องมา
ยังไงของกินที่เรากักตุนไว้ก็ต้องผ่านฤดูหนาวนี้ไปได้แน่นอน”
พูดกับหลินเสี่ยวเสี่ยวจบ เธอก็หันไปถามจ้าวเจวียนเจวียนกับคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้างกาย
“พี่ ฟืนที่บ้านเก็บกันพอหรือยัง ฉันรู้สึกว่าปีนี้หนาวกว่าปีก่อน ๆ ทั้งหมดเลย
ต้องฉวยโอกาสตอนที่ยังไม่มีหิมะตกหนักเก็บฟืนไว้ให้มากขึ้น ไม่อย่างนั้นพอหิมะตกหนักปิดภูเขาออกประตูไม่ได้ ทางบ้านก็ต้องหนาวตายกันพอดี”