กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอเห็นว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือเซี่ยฟางอวี๋ เสียงของเซี่ยหมิงหล่างก็อดสั่นไม่ได้ ถามอย่างระมัดระวัง
“พี่สาว พี่มาที่นี่ได้ยังไงครับ”
เขาเสียใจสุด ๆ ว่าทำไมต้องมาเปิดประตูบานนี้
เขายังนึกไม่ออกว่าวันนี้ประตูนี้พวกเขาไม่เปิดก็ต้องเปิด แล้วการเปิดยังช่วยให้รอดจากการถูกอัดไปหนึ่งยก
น้ำเสียงและสีหน้าของเซี่ยฟางอวี๋ผ่อนคลายเป็นธรรมชาติมาก
“อ้อ ฉันเห็นว่าแม่ไม่ยอมเอาตังค์ค่าจักรยานไปส่งให้ฉันที่ชนบทสักที ก็เลยกลับมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นค่ะ”
เซี่ยหมิงกังกับเซี่ยหมิงหล่างมองหน้ากัน ในใจก็ว้าวุ่นขึ้นมาทันที กระวนกระวายไม่สบายใจ