กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยฟางอวี๋กับหลินเสี่ยวเสี่ยวเดินเคียงกันมาถึงจุดที่จอดเกวียน ยิ้มพลางโบกมือเรียกไปทางเกวียน
บนเกวียนมีคนรออยู่คนเดียว คือลุงจ้าวคนขับเกวียน
“ลุงจ้าว เดี๋ยวคุณไม่ต้องรอพวกเราที่นี่แล้ว
พวกเราซื้อจักรยานมาแล้ว เดี๋ยวจะขี่จักรยานกลับไป”
ลุงจ้าวที่กำลังก้มหน้ากัดแป้งแห้ง ๆ เงยหน้าขึ้นเหลือบไปเห็นจักรยานเงาวับสองคัน
เกือบสำลักแป้งในปากจนหายใจไม่ออก สีหน้าตกตะลึงไม่อยากจะเชื่อ
คนในเมืองนี่ไม่เหมือนใครจริง ๆ จักรยานแพงขนาดนี้พูดซื้อก็ซื้อเลย
ทั้งกองผลิตใหญ่ซ่างเหอมีบ้านที่มีจักรยานอยู่ไม่กี่หลัง