กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในใจเซี่ยฟางอวี๋อุ่นวาบด้วยน้ำใจของยาย เธอจึงไม่ปฏิเสธ
“ขอบคุณยายนะคะ ต่อไปก็ไม่ต้องรบกวนพวกคุณแล้ว แค่ไก่ 5 ตัว ฉันดูแลไหวอยู่แล้ว”
“เด็กโง่ ทั้งครอบครัวเดียวกันจะพูดว่ารบกวนอะไรกัน”
คุณยายจ้าวเอ็ดเบา ๆ ประโยคหนึ่ง พอหันไปเห็นหลินเสี่ยวเสี่ยวลูบลูกไก่ตัวเล็ก ๆ อยู่ตลอดก็ยิ้มแล้วถาม
“เสี่ยวเสี่ยวเอ๊ย หนูจะเลี้ยงสักหน่อยไหมล่ะ จะได้มีไข่ไก่กินง่าย ๆ ตอนปกติ”
หลินเสี่ยวเสี่ยวพยักหน้า “งั้นฉันเลี้ยงสัก 5 ตัวด้วยดีไหมคะ? ยายมีลูกไก่เหลืออยู่ไหม?
แค่ฉันไม่ค่อยเก่งเรื่องเลี้ยง มีอะไรไม่เข้าใจก็คงต้องมาถามยายบ่อย ๆ นะคะ ถึงตอนนั้นอย่ารำคาญฉันก็แล้วกัน”
คุณยายจ้าวได้ยินก็ยิ้มจนปากไม่ปิด “ไม่รำคาญ ไม่รำคาญเลย หนูจะมาถามเมื่อไรก็ได้
ที่บ้านยายฟักลูกไก่ไว้เหลืออยู่ หนูจะไปเลือกเองหรือให้ยายหิ้วมาให้ทีหลังดี?”