กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินเสี่ยวเสี่ยวคิ้วและดวงตางอเป็นเสี้ยวพระจันทร์ เรียกอย่างว่าง่าย
“ลุงใหญ่จ้าว ป้าสะใภ้ใหญ่ พี่ชายใหญ่ พี่สาวใหญ่ สวัสดีค่ะ ช่วงนี้ต้องรบกวนพวกคุณดูแลมากหน่อยแล้ว
นี่คือเสบียงอาหารช่วงนี้ของฉัน คุณดูสิว่าวางไว้ตรงไหนเหมาะคะ”
เซี่ยฟางอวี๋ก็ยื่นเสบียงอาหารของตัวเองออกไปตาม:“ฉันก็เอาข้าวสารอาหารมา แฮะ ๆ”
ป้าสะใภ้ใหญ่รับเสบียงของหลินเสี่ยวเสี่ยวไว้อย่างเป็นธรรมชาติ แต่ถลึงตาใส่เซี่ยฟางอวี๋
“เจ้าเด็กคนนี้ คนกันเองจะเกรงใจอะไร รีบเก็บกลับไปเถอะ เดี๋ยวเธอต้องอยู่คนเดียวไม่ใช่หรือ
เก็บไว้กินตอนอยู่คนเดียวเถอะ”