กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไม่เพียงรู้เท่านั้น แม่เซี่ยยังรู้ดีว่าสถานที่ที่ตัวเองอยู่ตอนเด็ก ๆ พอถึงฤดูหนาวยังพอหายใจได้
สถานที่ที่ลงชื่อให้เซี่ยฟางอวี๋ ในไร่นามีงานให้ทำไม่หวาดไม่ไหวตลอดสี่ฤดู
แม่เซี่ยถูกคำพูดนี้ตอกจนใจเสีย พูดไม่ออกชั่วขณะ ใบหน้าเปลี่ยนสีเขียวสลับขาว
อ้าปากอยู่ครึ่งวันก็หาประโยคโต้แย้งไม่ได้สักประโยค
อัดอั้นอยู่ครึ่งวัน ไม่มีที่ระบายปราณอาฆาต จึงหันไปโทษพ่อเซี่ย:
“เพราะนายคนเดียว! เมื่อกี้รีบให้ฉันปิดประตูนัก!
ฉันไม่ควรฟังนายเลย ควรให้เพื่อนบ้านทั้งหลายได้ดูสภาพเซี่ยฟางอวี๋ตอนนี้สิ!
พี่ชายแท้ ๆ ของตัวเอง พูดจะตบก็ตบเลย
ดื้อรั้นไม่เชื่อฟังขนาดนี้ ดูสิต่อไปเธอจะกล้าเงยหน้าออกไปข้างนอกได้ยังไง