ตอนที่ 54 เป็นลม

สิ่งที่เซี่ยฟางอวี๋กลัวคือเงาผีที่เธอคิดขึ้นมาเองในหัว ยิ่งคิดใจก็ยิ่งขนลุก

ตอนที่เซี่ยฟางอวี๋เร่งฝีเท้า ชิดขอบถนนแล้วรีบกลับไป

จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเบา ๆ ดังมาจากตรอกไม่ไกล

ใจเธอสะดุ้ง รีบย่อตัวเข้าไปหลบที่มุมกำแพง กลั้นหายใจ

หลบอยู่ในที่มืดไม่กล้าขยับตัว เงี่ยหูฟังเสียงรอบ ๆ อย่างตั้งใจ

ไม่นานนัก

เงาคนหนึ่งเดินลับ ๆ ล่อ ๆ ผ่านหน้าเธอไปไม่ไกล

อาศัยแสงจันทร์ที่สลัว

เซี่ยฟางอวี๋มองเห็นเงาของอีกฝ่ายบนพื้นชัดเจน จึงแน่ใจว่าเป็นคน

ในใจเธอผ่อนลมหายใจทันที