กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยฟางฟางมองแววตาที่หลบเลี่ยงและแฝงคำถามของแม่เซี่ย
เปลือกตาของเธอแดงก่ำในพริบตา น้ำตาร้อน ๆ ไหลลงจากแก้มอย่างเงียบ ๆ
เธอมองแม่ของตัวเองด้วยสีหน้าสิ้นหวังและไร้ที่พึ่ง ริมฝีปากขยับอยู่ครึ่งวัน
สุดท้ายก็ต้านทานแรงกดดันที่มองไม่เห็นนั้นไม่ได้ ค่อย ๆ พยักหน้า พลางสะอื้นพูดว่า
“อือ… ฉันจำผิดเอง ฉัน… ฉันไม่มีเงินจริง ๆ”
เธอจะไม่รู้ความคิดของแม่ได้ยังไง จริง ๆ ทุกคนก็รู้กันหมด
เพียงแต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยออกมาเท่านั้น
แม่ไม่มีทางยอมรับว่าตัวเองลำเอียง
อีกทั้งฉายา “ไม่เป็นโล้เป็นพาย” ก็เกิดขึ้นเพราะเธอ
ถ้าเธอยืนยันหนักแน่นว่าตัวเองมีเงินก้อนนี้