กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 248 ซื้อใจผู้คน
คนเหล่านั้นไม่ระแวดระวังตัวอย่างยิ่ง ก็ไม่เห็นผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรม ท่าทีจึงคลุมเครือไม่ชัดเจน
กลับเป็นเหล่าขุนพลระดับกลางและล่างกับทหารชั้นผู้น้อยที่ใช้ชีวิตอย่างฝืดเคือง ซึ่งซื้อใจได้ง่ายที่สุด
และการซื้อใจผู้คนก็ต้องใช้เงินทอง
แววตาของผู้ตรวจการทหารเฉาค่อย ๆ สว่างวาบขึ้น
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าช้า ๆ “ความคิดของเจ้า ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้”
หลิวอันยินดีในใจ แต่ไม่กล้าแสดงออกทางสีหน้า ยังคงคุกเข่าอย่างนอบน้อม