กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 อยากไปตามหาครอบครัว
ซ่งจู้จื่อรู้ดีว่าซ่งอิ๋นพูดเช่นนี้เพราะเป็นห่วงเขา กลัวว่าเขาจะวู่วามทำเรื่องผิดพลาด
แต่เขาก็ยังส่ายหน้าหนักแน่น
“อาอิ๋น ข้ารู้ว่าเจ้ากลัวข้าจะใช้อารมณ์ทำเรื่องไม่คิดให้ดี แต่ข้างหลังข้ายังมีท่านปู่ ท่านย่า ทั้งท่านพ่อท่านแม่และพี่น้องหญิงที่ยังอยู่ระหว่างทาง…”
“ตอนนี้พวกเขายังไม่รู้สถานการณ์ในอำเภอเหมี่ยน หากพรวดพราดเข้ามาในเมือง แล้วถูกพวกใต้เท้าทางการจับชายฉกรรจ์ไปเกณฑ์จะทำอย่างไร?”
เขานึกถึงวันที่ออกจากบ้าน ท่านปู่ตบไหล่เขา ดวงตาขุ่นมัวเต็มไปด้วยความคาดหวัง
เขาจำได้ว่าตอนนั้นตบอกดังสนั่น รับรองอย่างหนักแน่นว่าจะไม่ทำให้ท่านปู่ผิดหวัง