กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221 สะเทือนจุดเดียว กระทบทั้งร่าง
หลังออกจากคลินิกรักษาโรค เซียวอวี้ไม่ได้รีบกลับโรงเตี๊ยม แต่พาหลินหานเดินสำรวจถนนที่เงียบเหงา
เวลานี้ตะวันขึ้นสูงถึงกลางฟ้าแล้ว ทั้งที่ควรเป็นช่วงคึกคักที่สุดของอำเภอเหมี่ยน แต่เมื่อมองไปตลอดถนนใหญ่กลับเห็นเพียงคนเดินอยู่ประปราย ทุกคนต่างเร่งฝีเท้า สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
บางครั้งมีพ่อค้าเร่หาบของผ่านไป ก็ยังเดินอย่างเร่งรีบ แม้แต่เสียงร้องเรียกลูกค้าก็ไม่มี
เซียวอวี้เห็นภาพเช่นนี้ก็รู้ว่าคงสืบข่าวที่เป็นประโยชน์ไม่ได้ จึงพาหลินหานเลี้ยวไปยังย่านโรงเตี๊ยมกับโรงน้ำชาที่คึกคักที่สุดกลางถนน
ที่นั่นเป็นแหล่งรวมผู้คนทุกชนชั้น และยังเป็นย่านที่ข่าวสารแพร่สะพัดที่สุด