กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 ต้นกล้าพริก
ซ่งซีเห็นทุกคนเก้อเขินอยู่บ้าง ก็รีบเชิญว่า “อย่ายืนกันอยู่เลย นั่งเร็วเข้า”
นางหลินดึงนางหยางให้นั่งลงข้างตน นางหยางเอ่ยอย่างกระดากใจว่า “แม่หนูซี ตลอดทางนี้ทั้งค่าอาหาร ค่าที่พักก็เป็นเจ้าจ่าย ตอนนี้ยังพาพวกเรามาพักโรงเตี๊ยมดี ๆ เช่นนี้ เรื่องอาหารไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองหรอก”
ซ่งซีไม่ได้พูดจาถ่อมตนตามธรรมเนียมให้มากความ เพียงยิ้มแล้วกล่าวว่า “ท่านอาสะใภ้คิดเสียว่าข้าเดินทางมาตั้งนานจนอยากกินของอร่อยก็แล้วกัน...”
นางหลินหัวเราะพรืดออกมา “ถ้าอย่างนั้นวันนี้พวกเราก็พลอยได้อานิสงส์จากแม่หนูคนนี้แล้ว!”