กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 194 ก่อกรรมไว้ย่อมได้รับผล
ขณะนั้น ในป่ารกร้างอีกแห่งหนึ่ง ซ่งฉางจงนอนแผ่อยู่บนพื้น ไม่อยากขยับตัวอยู่นาน
หลายวันมานี้เขาต้องลากข้าวของหนักอึ้งกับมารดาที่เป็นโรคลมอัมพาตเดินทางติดต่อกันหลายคืน เหนื่อยจนเหมือนกระดูกจะแหลกเป็นผุยผง
ไม่ไกลออกไป นางอู๋ถูกวางทิ้งไว้บนพื้นอย่างโจ่งแจ้ง ตอนนี้มุมปากเบี้ยว ร่างกายซีกหนึ่งขยับไม่ได้ ในปากส่งเสียงครางอ้อแอ้ไม่ชัดถ้อยชัดคำ
ระหว่างทาง รถเข็นต้องบรรทุกทั้งสัมภาระของทั้งครอบครัว และมารดาที่เป็นอัมพาตครึ่งซีก
ในใจของซ่งฉางจงอัดแน่นไปด้วยความคับแค้นนานแล้ว พอได้ยินเสียงเรียกของมารดาในตอนนี้ ก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด