กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 189 จับกุมได้ในคราวเดียว
ในค่ำคืนฝนตก ผู้เช่านาที่ทำงานรับจ้างชั่วคราวในเรือนไร่เปิดประตูเล็กจากด้านใน
ผู้เช่านาที่อดกลั้นมานาน ภายใต้ความช่วยเหลือจากคนใน ก็จับมัดผู้ดูแลเรือนไร่กับบ่าวรับใช้ทั้งหมดได้อย่างรวดเร็ว
ตอนแรกพวกเขาเอาแต่แย่งชิงเสบียง ค้นปล้นเงินทอง และขโมยสัตว์เลี้ยง
หลังจากกวาดทรัพย์สินไปจนหมด ท่ามกลางความวุ่นวาย ไม่รู้ใครตะโกนขึ้นมาว่า “ปล่อยให้มีคนรอดไม่ได้! ถ้าปล่อยพวกมันไป พอฟ้าสางพวกมันไปแจ้งทางการ พวกเราคนไหนก็หนีไม่พ้น!”
คำพูดประโยคเดียวราวกับสาดน้ำมันลงบนฟืนแห้ง
ผู้เช่านาที่เดิมต้องการเพียงทรัพย์สินต่างมองหน้ากัน แววตาฉายความลังเลและหวาดกลัว