กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 185 หลบฝนในวัดร้าง
เมื่อครู่คณะของซ่งซีเพียงแค่หยุดพัก ไม่ได้ถอดโครงเกวียนออก อีกทั้งสัตว์ก็ได้กินน้ำและหญ้าแห้งอยู่ตรงนั้นแล้ว พอตัดสินใจออกเดินทางจึงเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว
ทุกคนกระโดดขึ้นเกวียน ไม่นานก็ไล่ตามเกวียนคันนำของขบวนข้างหน้าได้ทัน
ซ่งซีนั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับเกวียน แล้วส่งเสียงเรียก “ท่านลุงผู้นี้ พวกท่านกำลังหาที่หลบฝนอยู่หรือ?”
คนขับเกวียนหลายคนได้ยินเสียงก็รั้งบังเหียน หันกลับมามองด้วยแววตาระแวดระวัง มือเลื่อนไปจับกระบองที่เอวโดยไม่รู้ตัว
ในปีที่สถานการณ์เป็นเช่นนี้ ไม่มีใครกล้าเชื่อใจขบวนที่จู่ ๆ ก็โผล่มา