กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 โอกาสครั้งหนึ่ง
นางหลินไม่ได้ห้าม เพียงกำชับว่า “ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าออกไปก็ระวังตัวด้วย อย่าเดินหลงกัน และอย่าไปมีเรื่องกับใคร”
“ท่านแม่วางใจเถิด” ซ่งซีรับคำแล้วหันไปตามหาพี่รองซ่งอิ๋น
นางคิดดูแล้ว หากจะสอบถามข่าว อาจต้องซื้อของจำเป็นสำหรับเดินทางอีกไม่น้อย จึงเรียกซ่งเอ้อร์หนิวกับซ่งจู้จื่อไปด้วย
ขณะกำลังจะออกจากประตู หางตาก็เหลือบเห็นหลี่เหรินตงยืนอยู่ข้างหมอหลี่ สายตาติดตามร่างพวกนางมาตลอด
พอซ่งซีหันไปมอง เด็กคนนั้นก็เบือนหน้าอย่างรวดเร็วราวกับกวางน้อยที่ตกใจ ก้มหน้าก้มตาใช้เท้ากลิ้งก้อนกรวดบนพื้น เพียงแต่ใบหูค่อย ๆ แดงระเรื่อขึ้นมา