กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138 ออกจากเมืองได้อย่างราบรื่น
ซ่งซีมองรถลาของบิดากับพวกพ้องหายลับไปตรงปลายทางหลวง แต่นางไม่ได้รีบหันกลับเข้าเมือง
นางยืนอยู่กับที่ กวาดตามองทั้งด้านในและด้านนอกประตูเมือง
สองข้างทางนอกประตูเมืองมีชาวนาถือกระจาดผักนั่งยอง ๆ อยู่ประปราย
นางนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเรียกซ่งจู้จื่อที่กำลังจะกลับเข้าเมืองไปพร้อมกับนางไว้ “พี่จู้จื่อ ดูทางนั้นสิ”
ซ่งจู้จื่อมองไปตามทิศที่นางชี้ สีหน้าสับสน
“ระหว่างทางพวกเรากินแต่เสบียงแห้งไม่ได้หรอก เจ้าไปซื้อผักสดติดไปหน่อย คืนนี้จะได้ต้มแกงร้อน ๆ กิน ตอนนี้คนออกจากเมืองยังไม่มาก หากไปช้ากว่านี้เกรงว่าผักจะหมด”