กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 คิดแย่งตัวคน
เมื่อเห็นเช่นนั้น ซ่งซีก็ไม่ลองหยั่งเชิงอีก “หมอหลี่ โปรดอภัยที่ข้าพูดตรง ๆ”
“พวกเรากำลังเดินทางมาจากอำเภอฉวี่หยาง ระหว่างทางเห็นแม่น้ำแห้งขอดจนถึงก้น ผู้หิวโหยก็เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อครู่อยู่ที่ร้านขายธัญพืช ยังได้ยินว่าทางการคิดจะเก็บผลผลิตฤดูใบไม้ร่วงล่วงหน้า”
“สภาพบ้านเมืองเช่นนี้ ชาวบ้านแค่จะหาอาหารให้อิ่มท้องยังยาก แล้วจะยอมควักเงินมาตรวจรักษาได้อย่างไร?”
“ถึงท่านจะมีวิชาแพทย์อันประเสริฐช่วยชีวิตผู้คน แต่ในถิ่นที่ทุกคนต่างเอาตัวไม่รอดและชาวบ้านมีชีวิตลำบากเช่นนี้ เกรงว่าจะไม่มีโอกาสได้ใช้วิชาเลย!”