กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113 ทำทะเบียนราษฎรปลอม
ซ่งซีถอยหลังไปสองก้าว เดินวนรอบซ่งอิ๋นแล้วมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า
“พี่รอง ลองเดินให้ข้าดูหน่อย”
ซ่งอิ๋นไม่เคยสวมเสื้อนอกผ้าฝ้ายเนื้อดีเช่นนี้มาก่อน แล้วยังถูกน้องสาวเพ่งมองเช่นนี้อีก ในใจจึงรู้สึกไม่เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง พอได้ยินนางพูดก็ยิ่งประหม่า
แม้แต่จังหวะก้าวเท้าก็ยังไม่ประสานกัน เดินแทบจะยกแขนขาข้างเดียวกันพร้อมกัน ดูแข็งทื่อไม่น้อย!
ซ่งซีมองออกว่าเขาไม่สบายใจ ความรู้สึกไม่คุ้นชินนี้ไม่ได้เกิดจากการเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น แต่ยังเกิดจากความประหม่าเมื่อถูกจับจ้องด้วย
นางไม่ได้พูดตัดกำลังใจพี่รองที่เดิมทีก็ประหม่าอยู่แล้ว กลับช่วยชี้แนะเขา “พี่รอง อย่าประหม่าสิ”