กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 ไล่ตามไม่เลิกรา
เฉินเยี่ยนหลับตาทั้งสองข้าง น้ำตาไหลพรั่งพรูเพราะความเผ็ดร้อนจากพริก ความเจ็บแสบร้อนบนใบหน้าและความรู้สึกแสบร้อนในลมหายใจแทบทำให้เขาคลุ้มคลั่ง
แต่สิ่งที่ทำให้เขาโกรธเกรี้ยวยิ่งกว่าคือซ่งซีหนีไปได้!
แม้ตอนนี้ดวงตาจะเจ็บปวดจนมองไม่เห็นสิ่งใด แต่เขาก็ได้ยินเสียงผู้ติดตามล้มลงและร้องครวญคราง
เขาปิดหน้าพลางครางด้วยความเจ็บปวด ก่อนตะโกนอย่างเดือดดาล “ไอ้สารเลว! พวกเจ้าไปจับนางมาให้ข้า! อย่าปล่อยให้หนีไปได้!”
ผู้ติดตามสองคนไม่กล้ารอช้า ทิ้งคนที่ล้มอยู่ไว้ให้ดูแลเฉินเยี่ยน แล้วรีบตามเข้าไปในตรอกที่ซ่งซีหายตัวไป
ตรอกคับแคบและคดเคี้ยว
ทั้งสองตามเข้าไป เห็นเพียงทางแยกข้างหน้า แต่ไม่พบเงาคน