กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 ส่งคนออกไปก่อน
ซ่งซีค่อยสงบใจลงได้บ้าง จึงมีเวลาสำรวจตัวเมืองอำเภออันแปลกหน้าที่นี่
ตัวเมืองอำเภอซินโจวแห่งนี้เห็นได้ชัดว่าเจริญรุ่งเรืองไม่เท่าอำเภอฉวี่หยาง
ถนนหนทางค่อนข้างแคบกว่า ทางปูด้วยแผ่นหินเขียวก็ชำรุดอยู่หลายแห่ง ป้ายร้านรวงสองข้างทางล้วนเก่าคร่ำและหม่นหมองกว่ามาก
อาจเป็นเพราะใกล้พลบค่ำ ผู้คนบนถนนจึงบางตา ร้านรวงหลายแห่งเงียบเหงาไร้ลูกค้า ชวนให้รู้สึกวังเวง
ก็เพราะผู้คนมีน้อย เกวียนวัวจึงแล่นไปตามถนนได้
ตลอดทางซ่งซีไม่ได้เรียกให้หยุด หวังต้าจ้วงที่ขับเกวียนคิดเพียงว่านางเพิ่งมาถึง จึงกำลังมองหาร้านขายธัญพืช ไม่กล้ารบกวน นับแต่นั้นก็ขับไปตามถนนสายหลักอย่างซื่อ ๆ พาพวกนางเที่ยวชมตัวเมืองคร่าว ๆ รอบหนึ่ง