กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76 คำขอที่เกรงใจ
เมื่อวานคนที่คอยจับตารายงานมาว่า ซ่งอิ๋นขายมันหมูได้หลายสิบชั่งภายในวันเดียว
มันหมูหลายสิบชั่งเชียวหรือ?
อย่าว่าแต่เด็กหนุ่มชนบทเลย ต่อให้เป็นหอจือเว่ยของเขา หากต้องหาของจำนวนเท่านี้ภายในเวลาแค่วันเดียว ก็ยังไม่ใช่เรื่องง่าย
หลงจู๊จ้าวยังคงกังขา ในใจมีเสียงหนึ่งบอกเขาว่า เรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่
ด้วยเหตุนี้ เช้าวันนี้เขาจึงส่งคนไปจับตาซ่งอิ๋นเพิ่มอีกสองคน
พวกเขาเห็นซ่งอิ๋นออกจากเมืองตั้งแต่เช้าตรู่ ส่วนสองคนที่รับหน้าที่จับตาในเขตเมืองชั้นในก็เลือกหอชาริมทางซึ่งจำเป็นต้องผ่านเมื่อต้องเข้าเมือง สั่งน้ำชากับของว่างแล้วนั่งพูดคุยกัน
ครั้นสองคนที่จับตานอกเมืองกลับมาสมทบกับพวกเขา