กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 เกณฑ์แรงงาน
เช่นเดียวกับเมื่อวาน หลังซ่งซีส่งมันหมูให้พี่น้องตระกูลซ่งแล้ว นางก็ไม่ได้อยู่ในเมืองนาน รีบกลับหมู่บ้านโดยตรง
พอเดินเข้าปากหมู่บ้าน นางก็เห็นลานตากข้าวที่ปกติว่างเปล่า ตอนนี้มีผู้คนยืนเบียดเสียดอยู่เต็มไปหมด
แม้จะอยู่ไกลมาก ซ่งซีก็ยังได้ยินเสียงพูดคุยอื้ออึงจากด้านหน้า
ซ่งซีเกิดเอะใจ สายตากวาดข้ามฝูงชนไปหยุดอยู่ที่ประมุขตระกูลซ่งซึ่งยืนอยู่ตรงกลาง
ข้างกายเขายังมีชายชราผู้หนึ่งยืนอยู่ ใบหน้าเคร่งขรึมน่าเกรงขาม
ขณะที่นางกำลังจะมองให้ชัด เสียงฆ้องเร่งร้อนก็ดังสนั่นขึ้นฉับพลัน
“ก้อง! ก้อง! ก้อง!” เสียงนั้นกลบเสียงวิพากษ์วิจารณ์อื้ออึงในลานไปเสียสิ้น
“เงียบ! ทุกคนเงียบ!” ผู้ใหญ่บ้านโจวตะโกนเสียงดังอย่างมีพลัง