กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ตั้งใจผูกมิตร
“อีกอย่าง หากยืนยันได้จริงว่าทางการจะบังคับเกณฑ์แรงงานเกณฑ์ต่อไป ข้ากำลังคิดว่าจะบอกประมุขตระกูลดีหรือไม่ แล้วชวนเขาไปกับพวกเราด้วย”
“เจ้าเห็นแล้วว่าครอบครัวเราไร้กำลังคน หากออกเดินทางตอนนี้โดยไม่มีใครช่วยเหลือ ระหว่างทางอันตรายเกินไปจริง ๆ!”
ตอนนี้นางหลินยอมรับแล้วว่าต้องจากบ้านเกิดไป จึงพยักหน้ารัว ๆ “หากชวนประมุขตระกูลไปด้วยได้ คนมากขึ้นอีกหน่อย พวกโจรที่คิดไม่ซื่อก็จะเกรงใจอยู่บ้าง!”
“แต่ข้ากังวลว่าประมุขตระกูลอาจไม่ยอมเชื่อเจ้า แล้วเดินทางจากบ้านเกิดไปกับพวกเรา”
ซ่งฉางชิ่งพยักหน้า “เรื่องนี้ไว้ดึกหน่อยข้าจะไปคุยกับประมุขตระกูล จะสำเร็จหรือไม่ ลองดูก่อนถึงจะรู้”