กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 เตรียมพร้อมหนี
นางจ้าวเองก็รู้สึกหวั่นใจ “ตอนนั้นข้าสั่งแค่ให้ยัยโง่นั่นควบคุมคนเรือนรองไว้”
“แต่จะขายคนไปที่เรือนไร่ของบ้านเราก็ไม่เหมาะ อย่างไรเสียสองตระกูลก็เป็นญาติเกี่ยวดองกัน ใครจะรู้ว่ายัยโง่นั่นกลับหัวไว ขายคนไปที่หอจือเว่ยเสียได้!”
“ข้าว่าเจ้าไม่ต้องร้อนใจไป คนนอกต่างรู้ว่าเรือนเหล่านั้นเป็นกิจการของตระกูลจ้าว ขอเพียงหอจือเว่ยคุมตัวบุตรชายคนรองของตระกูลซ่งไว้ได้ เรือนรองตระกูลซ่งก็ต้องหวาดเกรงเรา ถึงตอนนั้นจะไม่อยู่ในกำมือเราหรือ”
ผู้ดูแลจ้าวเห็นว่าคำพูดนี้มีเหตุผล จึงพยักหน้า วางกระดาษ ฝนหมึก แล้วเขียนจดหมายตอบจ้าวหลานหลานอีกฉบับ