เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
“ตอนเด็ก ๆ แม้พวกเราจะอาศัยอยู่ในบ้านเก่าด้วยกัน แต่หลานชายหลานสาวก็ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว ย่าเองก็เอาแต่ของอร่อยให้พวกพี่ชาย ไม่เคยให้ฉันเลยไม่ใช่หรือ?
ย่าคงไม่คิดว่าฉันยังเด็กแล้วจะจำไม่ได้หรอกนะ?
โชคดีที่ย่าไม่ชอบเด็กผู้หญิง ไม่อย่างนั้นคนที่ต้องกินของที่ย่าเคี้ยวให้ละเอียดก็คงเป็นฉัน เรื่องโชคดีแบบนี้ใครอยากได้ก็เอาไป ส่วนฉันไม่เอา”
ซ่งหนานหยางพูดด้วยสีหน้ารังเกียจ ใช้ไม้แข็งไม่ได้ผล ก็เลยคิดจะเล่นไม้ตายด้วยการกดดันทางศีลธรรมงั้นหรือ? น่าเสียดายที่เธอไม่ใช่ซ่งหนานหยางคนเดิมอีกแล้ว ซ่งหนานหยางในตอนนี้ไม่มีทางถูกคำพูดพวกนี้ควบคุมได้ ขอแค่ไร้ซึ่งศีลธรรม ก็ไม่มีทางถูกศีลธรรมมัดมือชก!
ต้องขอบคุณความไม่รักของย่าซ่งจริง ๆ ที่ทำให้เธอไม่ต้องทนทุกข์จากการกินของที่ถูกเคี้ยวละเอียด!