กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
ตอนกลับมาถึงอาคารห้องแถวรวม ด้านล่างก็ไม่เหลือเงาของซ่งโหย่วไฉกับย่าซ่งแล้ว เหลือเพียงคราบน้ำกองหนึ่งที่ยังแห้งไม่สนิท คนในบ้านต่างคนต่างทำสิ่งที่ตัวเองต้องทำ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“พี่สาม กลับมาแล้ว”
ซ่งเสี่ยวเป่ยนั่งไม่ติดเก้าอี้ ราวกับมีก้นเป็นตะปู เธอบิดไปบิดมาอยู่บนเก้าอี้ “ลุงใหญ่กับคนอื่น ๆ กลับไปแล้วเหรอ? ไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นอีกเหรอ?”
ซ่งหนานหยางถาม เรื่องนี้ไม่เหมือนนิสัยของพวกนั้นเลย
“ลุงใหญ่ด่าทออยู่ตั้งนาน ย่าไม่พูดอะไรสักคำ แม่ไม่ให้พวกเราสวนกลับ และไม่ให้พวกเราลงไปข้างล่าง
ต่อมาลุงใหญ่เตรียมจะขึ้นมา แต่ย่ากลับเป็นลมล้มลงไปเสียก่อน พวกเขาเลยกลับไป ลุงใหญ่บอกให้พวกเรารอดู”