กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
เว่ยหงอิงที่โพกผ้าคลุมศีรษะหนาและสวมเสื้อผ้าหลายชั้น ไม่รู้ว่ามาถึงนอกโรงงานเครื่องจักรตั้งแต่เมื่อไร เธอเท้าเอวทั้งสองข้าง แม้ใบหน้าจะยังซีดเซียวและอ่อนแออยู่บ้าง แต่อานุภาพกลับไม่ลดลงแม้แต่น้อย คนที่คุ้นเคยกับเธอต่างใจสั่น นี่แม่เสือแห่งอาคารห้องแถวรวมออกจากการอยู่เดือนแล้วหรือ?!
“แม่! ออกมาทำไม?”
ซ่งตงหยางกับซ่งซีอวี่รีบวิ่งเข้าไปยืนข้างแม่แท้ ๆ ของตัวเอง เพื่อเพิ่มอานุภาพให้เธอ เว่ยหงอิงโบกมือ “ถ้าฉันยังไม่ออกมา เกรงว่าจะมีคนคิดรังแกพวกเธอ เพราะเห็นว่าเป็นเด็กไม่มีพ่อแล้ว
ไม่เคยเห็นใครจิตใจโหดร้ายขนาดนี้มาก่อน เกือบอยากเหยียบหลานชายแท้ ๆ ของตัวเองให้จมโคลนอยู่แล้ว กลัวเหลือเกินว่าหลานจะได้ดี”