ตอนที่ 23 รอยเล็บบนธนบัตรสิบหยวน

“ไปก็ไปสิ จะเอาไข่ไก่ของบ้านเราไปทำไม?

ไข่ไก่ฟองหนึ่งราคาเท่าไรไม่รู้หรือไง เธอก็เหมือนกัน ไม่รู้จักห้ามปรามกันบ้างเลย!”

ซ่งหนานหยางยังเดินออกจากบ้านไม่ทันพ้น ป้าสะใภ้ใหญ่ก็เริ่มบ่นขึ้นมาแล้ว แม้ปากจะพูดเหมือนกำลังตำหนิลุงใหญ่ว่าไม่รู้จักห้ามปราม แต่ความจริงกลับจงใจเหน็บซ่งหนานหยางอย่างชัดเจน!

ซ่งหนานหยางไม่สะทกสะท้าน ไม่เป็นไรหรอก เธอหน้าหนา หน้าหนาเสียอย่าง ย่อมไม่อดตาย

ครอบครัวสายใหญ่ของตระกูลซ่งเกาะครอบครัวสายรองราวกับปลิงดูดธารโลหิต คอยสูบทุกอย่างจากครอบครัวสายรองจนแห้งเหือดโดยไม่เคยใจอ่อนเลยสักครั้ง ดังนั้นเธอแค่หยิบไข่ไก่มากินสักฟองย่อมรู้สึกสบายใจอย่างสมเหตุสมผล

“ปู่ กำลังกินข้าวอยู่หรือ?”