ตอนที่ 17 ทำการค้ากับสุนัข

เมื่อมีชื่อเสียงว่าเป็นคนซื่อบื้อแล้ว จะไม่ทำให้ถึงที่สุดได้อย่างไร ซ่งหนานหยางจึงพยักหน้ารัว ๆ ก่อนหยิบแอปเปิ้ลจากจานผลไม้บนโต๊ะมาเช็ด ๆ แล้วกัดกิน

ผลไม้เป็นของมีค่า ราคาไม่ถูก แถมยังใช่ว่าจะมีคูปองจัดสรรสินค้าให้ซื้อ คนทั่วไปยิ่งไม่กล้าซื้อแอปเปิ้ลดี ๆ ลูกใหญ่สีสันสดใสแบบนี้ มีเพียงในห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงงานเท่านั้นที่วางไว้ไม่กี่ลูก

“ป้าจินพูดถูก ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

ตามเหตุผลแล้ว ผู้อำนวยการโรงงานก็ดีกับครอบครัวเราไม่น้อย ถ้าช่วยได้ พวกเราต้องช่วยแน่นอน แต่พูดกันตามตรง พี่ใหญ่จินต้องการสิทธิ์งาน ครอบครัวเราก็ต้องการเหมือนกัน เรื่องนี้ป้ายังต้องไปปรึกษาแม่ฉันอยู่ดี”