เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DDDELIWA
ตอนที่ 245 เจ้าออกมาไม่ได้ น่าสนุกนักหรือ?
มนุษย์หัวอสรพิษชะงักไปครู่หนึ่ง ชั่วพริบตาถัดมา บนใบหน้าพลันพาดผ่านรอยยิ้มเย็นเยียบ “มนุษย์ระดับก่อเกิดแกนทองตัวจ้อย ยังกล้าเอ่ยวาจาโอหังเช่นนี้อีกหรือ?”
“หลายสิบปีมานี้ เปิ่นหวังมิได้กินสิ่งใดเลย แม้เจ้าจะผ่ายผอมอ่อนแอ แต่เอามาเคี้ยวเล่นแก้ขัด บรรเทาความอยากอาหาร ก็ยังนับว่าพอใช้ได้อยู่”
สิ้นเสียงลง มันก็อ้าปากกว้างดุจแอ่งโลหิต พุ่งเข้าขย้ำทันที
คราวนี้ ยังคงเป็นกายาวิญญาณ!
เมื่อเห็นดังนั้น เย่เสวียนก็มิได้ตื่นตระหนก เขายกมือตวัดวาด กระบี่ต้าฮวงฟันลงไป กายาวิญญาณพลันมลายหายไปในชั่วพริบตา
ทว่าในชั่วพริบตาที่มันสูญสลายไปนั้น กลับสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างของมนุษย์หัวอสรพิษด้านบนถึงกับชะงักและรูม่านตาหดแคบลง
“อะไรกัน?”
“ถึงกับสามารถฟันสังหารร่างแยกของข้าลงได้เชียวรึ?”