กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DDDELIWA
ตอนที่ 207 ขี่กระเรียนสู่ประจิม เสพติดอำนาจยิ่งนัก
“ในเมื่อเจ้าศาลาหกออกหน้า ย่อมต้องไว้หน้าท่าน ข้าน้อยขอตัว”
เจ้าสำนักตี้หยวนตัดใจจากไปโดยตรง
ไปแล้วหรือ?
เมื่อเห็นฉากนี้ ทั่วทั้งลานต่างชะงักงัน เปลือกตาของเซวี่ยเซียวจื่อที่อยู่ด้านข้างกระตุกขึ้นมา
สำนักตี้หยวนไปแล้ว เหลือเพียงนิกายโลหิตเพียงแห่งเดียว ไม้ท่อนเดียวมิอาจค้ำยันได้!
เงียบไปเนิ่นนาน เซวี่ยเซียวจื่อแค่นเสียงเย็นชา หันหลังเดินจากไป
การต่อสู้ที่ไร้ควันปืน ได้สิ้นสุดลงแล้ว
ทุกคนชะงักงัน แต่ก็โล่งใจ แม้จะแข็งแกร่งดั่งสี่ขุมอำนาจใหญ่ เมื่อเผชิญกับภัยคุกคามที่แข็งแกร่งกว่า ก็ทำได้เพียงถอยร่น