เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DDDELIWA
ตอนที่ 127 โดยเฉพาะข้า ขอเป็นผู้นำใต้หล้า
ในเวลานั้นเอง ศิษย์ฝ่ายนอกผู้หนึ่งเหลือบไปเห็นเข้าพอดี จึงตะโกนขึ้นมาเสียงหลง “รีบดูเร็ว เขากลับออกมาอีกแล้ว!”
ทุกคนหันขวับไปมอง ก็เห็นว่าท่ามกลางซากปรักหักพังใต้ภูเขาลูกเล็ก มีร่างหนึ่งค่อย ๆ เดินออกมาจากด้านใน มุมปากมีรอยเลือดติดอยู่ เสื้อผ้าบนร่างขาดวิ่น เดินโซซัดโซเซ
คนผู้นั้นคือเย่เสวียน
ทว่าในยามนี้ เมื่อดูจากสีหน้าและจังหวะก้าวเดินของเขา เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างยิ่ง
“รับกระบี่ของศิษย์พี่หลงไปตรง ๆ ยังสามารถยืนหยัดขึ้นมาได้ ดูท่าพลังต่อสู้ของศิษย์น้องเล็กผู้นี้จะโดดเด่นอย่างแท้จริง หากปล่อยให้เขายกระดับไปถึงระดับแปรแกน ไม่รู้ว่าจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงใด!”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของทุกคนจากที่ตื่นเต้นในตอนแรก ก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด
ใช่แล้ว!