กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DDDELIWA
ตอนที่ 115 ฝ่ามือที่ขาดสะบั้น ศิษย์พี่ผู้แปลกประหลาด
“นี่...”
มองดูคะแนนสิบแต้มที่เพิ่มขึ้นมาในป้ายบัญชา หว่างคิ้วของเย่เสวียนเผยให้เห็นถึงความเหลือเชื่อ หากเปลี่ยนเป็นศิษย์พี่คนอื่น ไม่หาข้ออ้างหนีไปเพื่อรักษาหน้า ก็คงทุ่มสุดตัวเพื่อสู้สักตั้ง แต่เจ้าหมอนี่ตรงหน้า ทั้งไม่หนีและไม่สู้ เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาโค่นต้นไม้
เย่เสวียนเดินเข้าไปหา เอ่ยยิ้มๆ ว่า “ศิษย์พี่เหตุใดจึงปล่อยวางถึงเพียงนี้”
ชายร่างอ้วนหยุดมือจากการกระทำ เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ยิ้มบางๆ กล่าวว่า “ชีวิตคนเราก็ต้องปล่อยวางสักหน่อยไม่ใช่หรือ ล้วนเป็นคนหนุ่มสาว จะทำให้เหนื่อยยากไปไย”