เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 สหายร่วมมรรคา โปรดหยุดฝีเท้า
เสียงลมหวีดหวิว
ความเร็วของอู๋ฉินนั้นรวดเร็วยิ่งนัก ในชั่วพริบตาก็ฟาดฟันดาบออกไปติดต่อกันสามกระบวนท่า
ลู่เชี่ยนอวิ๋นไม่อาจมองเห็นร่างของเขาได้เลย แม้แต่จิตสำนึกเทวะก็ยากจะล็อกเป้าหมาย ทันทีที่เริ่มปะทะ ก็นับว่าตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ
ศิษย์พี่ใหญ่ในยามนี้ แข็งแกร่งจนทำให้ผู้คนรู้สึกอึดอัดแทบหายใจไม่ออก
หากเขามีเพียงแค่ความเร็วที่รวดเร็ว ก็คงไม่ได้รับมือยากถึงเพียงนี้ ทว่าทุกคราที่เขาฟาดฟันดาบ กลับมีพลังวายุและอสนีติดตามมาด้วยเสมอ
พลังอสนีแล่นปราดเข้าสู่ร่างของลู่เชี่ยนอวิ๋น นางรู้สึกปวดชาที่แขนในทันที เกือบจะถือกระบี่เอาไว้ไม่อยู่
ลู่เชี่ยนอวิ๋นตระหนักดีว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน ความพ่ายแพ้เป็นเพียงแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น
อักขระบนกระบี่ยาวในมือของนางส่องสว่างขึ้น ค่ายกลปรากฏขึ้นที่ใต้ฝ่าเท้า