กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 56 วายุใบไม้ร่วงอันเปลี่ยวเหงา คลื่นยักษ์ม้วนตัวส่ง
แววตาของลู่เป่าดูจริงใจยิ่งนัก ในคำพูดคำจาล้วนเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
หลินซีเยวี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ปฏิกิริยาแรกคืออยากปฏิเสธ ทว่าเมื่อเห็นแววตาของเขา ใจก็พลันอ่อนไหวลงทันที จึงตอบกลับไปว่า
“ไม่ต้องลำบากจนเกินไปหรอก”
“ได้สิ เราไปที่หอสดับคลื่นกันเถอะ ช่วงนี้ที่นั่นเพิ่งเปลี่ยนพ่อครัวใหม่ รสชาติอาหารเยี่ยมยอดมาก”
ลู่เป่ากล่าวด้วยความยินดีปรีดา
……
หอสดับคลื่น
ทั้งสองคนนั่งลงที่ตำแหน่งริมหน้าต่างบนชั้นสาม ลู่เป่ามักมาที่นี่บ่อยๆ จึงรวดเดียวสั่งอาหารขึ้นชื่อของร้านมาจนหมด