กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 54 เดินหมากไร้หนทางหวนคืน
ยามดึกดื่น ท้องฟ้าไร้จันทร์ไร้ดารา
สายลมเย็นปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่าน ยอดเขาจันทราเร้นทั้งลูกเงียบสงัดไร้เสียง
ภายในถ้ำเมฆาคราม ตะเกียงนิจนิรันดร์ได้มอดดับลง เหลือเพียงความมืดมิดที่ยื่นมือไปก็มองไม่เห็นนิ้ว
ปาตะ——
เสียงวางหมากทำลายความเงียบงัน อู๋ฉินนั่งอยู่หน้ากระดานหมากเพียงลำพัง ดวงตาทอดต่ำลง
ในสภาพแวดล้อมที่มืดมิด ยิ่งไม่อาจมองเห็นสีหน้าบนใบหน้าของเขาได้เลย
หรือไม่เขาก็ไร้สีหน้ามาแต่เดิมอยู่แล้ว
บนกระดานหมาก มองแวบแรกเห็นหมากขาวได้เปรียบ ทว่าเมื่ออู๋ฉินหยิบหมากดำขึ้นมาวางลง ตำแหน่งหมากกลับพลิกผันไปอีกครั้ง