กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 49 จือหลางสิบสามครั้ง
รูม่านตาของหวังเหล่าเฮยขยายกว้างในทันที หยาดเหงื่อเย็นหยดหนึ่งไหลซึมจากหน้าผาก
กระบี่ยาวห่างจากหว่างคิ้วของเขาเพียงหนึ่งนิ้ว
ประกายหนาวเหน็บที่ปลายกระบี่เกือบทำให้เขาฉี่ราด รีบโขกศีรษะขอชีวิตอีกครั้งอย่างลนลาน
“เซียนหญิง ข้า...ข้าทราบผิดแล้วขอรับ เซียนหญิงท่านทั้งงดงามและจิตใจดี โปรดละเว้นชีวิตข้าด้วยเถิด!”
เขาเป็นเพียงศิษย์รับใช้ผู้หนึ่ง ในสถานการณ์ที่ยังไม่ได้รับอนุญาตกลับมายังยอดเขาจันทราเร้น ยังแอบลักลอบเข้ามาในลานเรือนของหลินซีเยวี่ยอีก
เพียงแค่ข้อใดข้อหนึ่งในนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาตายได้นับหมื่นครั้งแล้ว
สุดท้ายหลินซีเยวี่ยก็ยังคงใจอ่อน นางรู้สึกว่าเขาอายุมากแล้ว บางทีอาจแค่หลงผิดจึงได้บุกรุกเข้ามาที่นี่
โทษยังไม่ถึงตาย