เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10 เจ้าต่างหากที่เป็นตัวเอก?
เซียวเฉินไม่ยอมแพ้ เขาเอาวางมือบนศิลาวิญญาณซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าแสงที่ส่องออกมาจากศิลานั้นกลับเบาบางเหลือเกิน
พรสวรรค์ของเขาเลวร้ายยิ่ง รากวิญญาณปะปนห้าธาตุ ความเร็วในการฝึกตนช้ามาก ช้าเสียจริง ๆ
“พอได้แล้ว ไปรายงานตัวที่โถงศิษย์รับใช้หรือไม่ก็กลับไปที่ที่เจ้าจากมาซะ” เจิงชิ่งกล่าวด้วยสีหน้าเยาะเย้ย
คนจำพวกเดียวกับเขานี้ เจิงชิ่งเคยพบเห็นมาไม่น้อย
ยามมนุษย์ยังเยาว์วัย มักสำคัญตนผิดว่าเก่งกาจเหนือใครเสมอ
“ไม่ นี่มันไม่ใช่เรื่องจริง! เป็นไปได้อย่างไร! ข้าจะเป็นรากวิญญาณปะปนได้อย่างไร? ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่!”
เซียวเฉินตะโกนก้องด้วยสีหน้าคลุ้มคลั่ง
เขาควรจะเป็นคนที่ทะลุมิติมา แล้วใช้ความรู้ของตนสร้างความยิ่งใหญ่ จากนั้นก็มีพรสวรรค์ฝืนลิขิตสวรรค์ เริ่มต้นหนทางบำเพ็ญเซียนที่ไร้ผู้ต่อต้าน