เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังจากสุนัขกับแมวของถงเหยียนมาถึง พวกมันก็เชื่องมาก แม้แต่พฤติกรรมยอดฮิตของแมวอย่างการชอบข่วนผ้าม่านก็ยังไม่เกิดขึ้น
แต่อูหยาเพิ่งกลับเข้าห้องไปไถคลิปสั้นได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงวุ่นวายดังแว่วมาจากข้างนอก คล้ายมีเสียงสุนัขเห่าด้วยความหงุดหงิดกระวนกระวายปะปนอยู่
อูหยารีบพุ่งออกไปทันที แขกรับเชิญชายหญิงพักอยู่คนละชั้นกัน เมื่ออูหยาไปถึงห้องของโจวเหอสือ เสียงสุนัขเห่าก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ส่วนแมวหลายตัวก็ดูมีอาการไม่ค่อยปกตินัก
มีทีมงานเข้าควบคุมสถานการณ์แล้ว เซียวฉู่หมิง เก๋อเสวียข่าย และอู่เชาก็อยู่ที่นั่นด้วย
“เกิดอะไรขึ้น?”
หลังจากตรวจจนแน่ใจว่าสุนัขกับแมวไม่ได้รับบาดเจ็บ อูหยาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย แต่สีหน้ายังคงเคร่งขรึม
ปากของเธอถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่าดวงตาคมกริบกลับล็อกเป้าไปที่เซียวฉู่หมิงซึ่งกำลังพยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เซียวฉู่หมิงหน้าตึงลง “อูหยา มองฉันทำไม?”
อู่เชารับคำ “อูหยาคิดว่านายเป็นคนทำ”
ความจริงแล้วเก๋อเสวียข่ายเป็นคนแฉ “เหมือนฉันจะได้ยินประธานเซียวสีไวโอลิน จากนั้นสุนัขพวกนี้ก็เริ่มเห่ากันบ้าคลั่ง…”
เก๋อเสวียข่ายรีบเสริมภายใต้สายตาไม่เป็นมิตรของเซียวฉู่หมิง “เฮ้ ฉันไม่ได้บอกว่านี่เกิดจากประธานเซียวสักหน่อย ฉันแค่บรรยายสถานการณ์เท่านั้น”