ตอนที่ 162 ฉันร้ายจัง เตรียมร้ายกว่านี้อีกหน่อย

ทุกคนไม่มีใครคัดค้าน ยิ่งผู้กำกับยิ่งยินดีให้เป็นแบบนั้น

เล่นเกมก็ดี เล่าเรื่องผียิ่งดีเข้าไปใหญ่ พอเล่าถึงฉากน่ากลัว ใครกลัวก็จะได้มุดเข้าไปในอ้อมกอดของใครสักคน

แฮะ ๆ นี่ถ้าไม่เรียกแจกโมเมนต์หวาน แล้วจะเรียกว่าอะไรล่ะ?!

ตอนนี้เก๋อเสวียข่ายก็ฟื้นตัวแล้ว แต่เขายังแก้นิสัยชอบคุยโวไม่ได้ “แค่เรื่องผีเอง ต่อให้เปิดหนังผี ฉันก็ไม่กลัวหรอก…”

เขาขยิบตาหว่านเสน่ห์ให้แขกรับเชิญหญิง “อกของพี่อุ่นมากนะ ใครกลัวก็มาพิงสักพักได้”

อูหยาทำหน้ารังเกียจ ส่วนเฉียวหร่านผู้รักษาภาพลักษณ์ก็สบตากับฟางฟาง

แต่ในวินาทีถัดมา พื้นที่ทั้งหมดก็มืดลง แล้วเก๋อเสวียข่ายที่เพิ่งคุยโวโอ้อวดอยู่เมื่อครู่ก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมบาดหูออกมา

อูหยาหัวเราะ “เดี๋ยวนะ ยังไม่ทันเริ่มเลยไม่ใช่เหรอ?”