ตอนที่ 143 ใจที่ลุ้นอยู่ ในที่สุดก็ตายสนิท

อูหยามองรูปแกะสลักไม้ชิ้นนี้ด้วยสีหน้าซับซ้อน นาน ๆ ครั้งเธอถึงจะลังเลขึ้นมาเล็กน้อย “เอ่อ รูปที่แกะออกมาเหมือนฉันเลยนะ…”

อูหยาไม่ได้ยื่นมือไปรับ

สีหน้าของโจวเหอสือดูสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ความจริงหัวใจของเขาเต้นรัวดุจเสียงฟ้าคำราม

ในมุมมองของโจวเหอสือ อูหยาอาจสัมผัสได้ถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในรูปแกะสลักไม้จนตกใจ แม้เขาจะพยายามอธิบายเพิ่มเติมไปตั้งมากมายแล้วก็ตาม

ขณะที่โจวเหอสือกำลังเตรียมจะเสริมคำอธิบายเข้าไปอีกสักหน่อย

ว่าทุกอย่างเป็นแค่เรื่องบังเอิญจริง ๆ

บังเอิญตอนทำงานฝีมือมีเวลามาแกะรูปเพิ่ม บังเอิญในมือมีไม้ที่เหมาะอยู่พอดี แล้วก็บังเอิญแกะเป็นรูปอูหยา ไม่ใช่คนอื่น…

อูหยาเปิดปากพูด สีหน้าของเธอเคร่งขรึมอย่างยิ่ง แววตาเต็มไปด้วยการพินิจพิเคราะห์