เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
คราวนี้อูหยาก็แย่งซีนไปจนหมดอีกครั้ง
แม้จะประคบเย็นมาพักหนึ่งแล้ว แก้มของเฉียวหร่านก็ยังแดงและบวมเล็กน้อย
เมื่อมองอูหยาที่กำลังถูกทุกคนห้อมล้อมราวกับดาวเด่น เฉียวหร่านก็สูดหายใจลึก ก่อนจะหันไปพูดกับผู้กำกับที่กำลังคุยกับอูหยาอยู่
“ไม่ต้องส่งฉันไปโรงพยาบาลหรอก ฉันไม่อยากกระทบความคืบหน้าการถ่ายทำของทุกคน ฉันยังไหว…”
ผู้กำกับเองก็มึนงงไปชั่วขณะ
พอตั้งสติได้ เขาก็นึกขึ้นมาว่าเรื่องที่เขาบอกว่าจะส่งเฉียวหร่านไปโรงพยาบาลนั้นเหมือนจะเกิดขึ้นเมื่อ 10 นาทีก่อน ตอนนั้นเฉียวหร่านก็ปฏิเสธไปแล้วครั้งหนึ่ง เขาจึงเรียกเจ้าหน้าที่แพทย์ประจำทีมมาดูอาการให้เธอ
แล้วทำไมถึงหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาพูดใหม่อีกล่ะ?
อูหยาชำเลืองมองเฉียวหร่านด้วยสายตาที่มองออกทุกอย่าง
ทำไมถึงรื้อเรื่องเก่าขึ้นมาใหม่ ก็เพื่อเรียกความสนใจน่ะสิ
เมื่อครู่นี้ก็ไม่มีใครถามเฉียวหร่านสักหน่อย