กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เซียวฉู่หมิง “……”
เขาไม่ยุให้อูหยาแสดงทักษะที่เรียนรู้มาจาก «ภัตตาคารดารา» อีกแล้ว ได้แต่พูดอย่างโมโห
“ไม่คุยกับเธอแล้ว ยังไงเธอก็ฟังไม่เข้าใจ”
ท่าทางยังคงวางตัวสูงส่งเหมือนเดิม
อูหยาไม่ปล่อยให้เขาเนียนผ่านไปแบบนั้น เธอชูนิ้วกลางเป็นมิตรสากล
“โอ้โห ไม่คุยกับฉัน หรือจริง ๆ แล้วเถียงบรรพบุรุษอย่างฉันไม่ไหวกันแน่?”
เซียวฉู่หมิงพูดไม่ออก
“ใช่ ๆ เถียงอาจารย์อูหยาไม่ไหวแล้วจะทำเป็นใจกว้างไปทำไม”
“อูหยาอย่าเล่นดาบเลย มาเล่นฉันแทน!”
“? เดี๋ยวนะ มุกแบบนี้ก็ยังลากไปเรื่องอย่างว่าได้อีกเหรอ?”