ตอนที่ 110 อาจารย์อูหยา ฝากด้วยนะ

การแฉกันมาไวเกินไป เร็วกว่ารถของโจโฉบางคันเสียอีก

ทุกคนหันไปมองทางประตูโดยไม่รู้ตัว

ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวสีดำเดินออกมาจากแสงสว่าง

แผ่นหลังของเขาตั้งตรงราวกับลำไผ่ ใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้านจนถึงขีดสุดและชวนให้คนตะลึง กรอบแว่นสีทองบนสันจมูกโด่งยิ่งขับเน้นบรรยากาศเย็นชาและเคร่งขรึมของเขาให้เด่นชัดขึ้น…

ยามที่เขาเดินเข้ามา ราวกับอัตราการไหลของเวลาช้าลงไปครึ่งวินาที

อูหยารู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

โอ้โห นี่มันของระดับสูงชัด ๆ เป็นโฉมงามแห่งโลกมนุษย์ตัวจริงเลยนี่หว่า!

หลังจากวิจารณ์ของตลาดนัดไปหลายคนติด ๆ กัน อูหยารู้สึกเหมือนตัวเองได้รับบาดเจ็บจากการทำงาน

ที่จริงเธอไม่ได้คาดหวังอะไรกับแขกรับเชิญชายคนที่ 4 แล้ว ไม่คิดเลยว่ายิ่งไม่คาดหวัง ก็ยิ่งมีเรื่องให้เซอร์ไพรส์

จากนั้นอูหยาก็รู้สึกว่า…