เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
จำนวนคนในห้องไลฟ์เพิ่มขึ้นไม่น้อย
“ฮ่า ๆ ขำจะตายอยู่แล้ว อาจารย์เส้าตกใจเวอร์เกินไปไหม คิดว่าอูหยาจะลอบสังหารเขาหรือไง?”
“ไม่อยากจะพูดเลย ตาแก่นี่เสียงดังใช้ได้เหมือนกัน เสียงตะโกนทีเดียวอลังการกว่าฉันอีก”
“อัดวิดีโอไว้แล้ว เพิ่มเข้าคอลเลกชัน ‘วิธีเรียนรู้การแสดงความหวาดกลัว’”
“อาจารย์เส้าทุ่มเทตัวเองเพื่อศิลปะ (หน้ายิ้มสุนัข)”
“อาจารย์เส้า: เธอมันร้าย”
“อูหยา: ชอบไหม ฉันร้ายกว่านี้ได้อีกนะ”
อูหยาร้ายกว่านั้นได้จริง ๆ เธอไม่คิดจะปล่อยเส้าเทียนรุ่ยที่อับอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนีไปง่าย ๆ
แววตาของอูหยาวูบไหวด้วยประกายเจ้าเล่ห์ เธอเอียงศีรษะมองสีหน้าของเส้าเทียนรุ่ย “อาจารย์เส้า เหงื่อออกท่วมตัว กำลังระดมสมองสุดชีวิตคิดอยู่ว่าจะอธิบายยังไง?”
“ถ้าคิดไม่ออกจริง ๆ ก็ตะโกนดัง ๆ ไปเลยว่าฉันไม่อาย เพราะว่า—”