กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
รอยยิ้มของเส้าเทียนรุ่ยแข็งค้างอยู่บนใบหน้า
เดิมทีคอมเมนต์ในห้องไลฟ์ที่พากันพิมพ์ว่าอยากกินอาหารฝีมือเส้าเทียนรุ่ยก็หยุดลง ก่อนที่ผู้ชมจะค่อย ๆ พิมพ์ว่า
“งั้นความหมายของอูหยาก็คือ…ไม่อร่อย?”
“มันชัดเจนมากแล้วไม่ใช่เหรอ พี่อูหยาเอ๊ย พี่นี่จริง ๆ เลย ฉันจะร้องไห้ตายอยู่แล้ว พี่ไม่ได้พูดอะไรเลยแท้ ๆ แต่ก็พูดทุกอย่างออกมาหมดแล้ว”
“นี่แหละคือตัวอย่างที่ชัดเจนของการไม่พูดอะไรเลย แต่กลับพูดทุกอย่างออกมาแล้ว”
“เวลานี้ความเงียบกลับดังกว่าคำพูด!”
“เวรเอ๊ย อูหยา เธอกล้าขนาดนี้ได้ยังไง ไม่ใช่แค่ทำให้เส้าเทียนรุ่ยไม่พอใจคนเดียว แต่ยังลากดารารุ่นใหญ่ที่เคยชมเส้าเทียนรุ่ยให้ไม่พอใจไปด้วยแล้ว”
“ล้อเล่นน่า อาจารย์อูหยาของพวกเรากลัวทำให้ใครไม่พอใจด้วยเหรอ?”
“อาจารย์อูหยา เธอเข้าใจโลกมนุษย์ขึ้นแล้วหรือไง ถึงได้รู้จักพูดอ้อมค้อมด้วย (หน้ายิ้มสุนัข)”
เธอพูดอ้อมค้อมขึ้นจริง แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร